Metoda Fridrich Skrócona

Możesz pobrać ściągi ze wszystkimi algorytmami metody Fridrich skróconej na stronie pobierania.

Metoda CFOP, znana też jako metoda Fridrich, na cześć jej twórczyni, Jessiki Fridrich, to metoda najczęściej używana przez speedcuberów do jak najszybszego układania kostki. Pełna metoda Fridrich, czyli CFOP, wymaga nauczenia się wielu różnych algorytmów i dużo praktyki; dlatego możemy zacząć od metody skróconej, która nie wymaga zapamiętania aż tylu algorytmów, a później nauczymy się kolejnych.

Składa się z 4 różnych kroków:

• Krzyż: tak jak w metodzie dla początkujących, najpierw zrobimy krzyż.
• F2L: z angielskiego First Two Layers — w tym kroku układamy od razu dwie pierwsze warstwy.
• OLL: z angielskiego Orient Last Layer — orientujemy elementy ostatniej warstwy tak, żeby cała żółta ściana była ułożona, nie przejmując się tym, czy elementy są na swoich miejscach.
• PLL: Permute Last Layer — w tym ostatnim kroku zajmiemy się permutacją elementów ostatniej warstwy, żeby ułożyć kostkę.

Ponieważ tutaj wyjaśniam metodę skróconą, niektóre z 4 przypadków podzielimy na kilka kroków.

Krzyż

Skoro umiesz już układać kostkę metodą dla początkujących i doskonale umiesz zrobić krzyż, nie będziemy się tu zatrzymywać, żeby wyjaśniać to jeszcze raz: zrób krzyż tak, jak już umiesz, i idźmy dalej.

F2L: Dwie pierwsze warstwy

Żeby ułożyć od razu dwie pierwsze warstwy, można zapamiętać wiele algorytmów — dokładnie 42 w pełnym F2L — ale najlepszym sposobem jest robić to intuicyjnie.

W przeciwieństwie do metody dla początkujących, teraz trzymamy kostkę z krzyżem w dolnej warstwie; jeśli zaczęliśmy od ułożenia białego krzyża, biała warstwa od teraz zawsze będzie skierowana w dół.

Ponieważ nie robimy pełnego F2L, tylko skrócone, oto 24 najprostsze przypadki F2L: to przypadki, w których krawędź i róg znajdują się w górnej warstwie. Jeśli nie masz takiego przypadku, spróbuj intuicyjnie ustawić róg i krawędź w górnej warstwie, a potem będziesz mógł użyć jednego z 24 algorytmów.

Tak jak wspomniałem wcześniej, staraj się zrozumieć i znaleźć logikę różnych algorytmów: dzięki temu uda ci się robić F2L intuicyjnie i nie będziesz musiał zapamiętywać wszystkich przypadków.

Krawędź i róg w górnej warstwie

Podstawy

Róg z białym po boku

Róg z białym do góry

OLL skrócone: Orientacja ostatniej warstwy

OLL polega na zorientowaniu wszystkich elementów ostatniej warstwy tak, żeby wszystkie miały żółty skierowany do góry, nie przejmując się tym, czy są na swoim miejscu, czy nie.

W pełnym OLL jest 58 różnych algorytmów do zorientowania elementów ostatniej warstwy za pomocą jednego algorytmu, ale uczymy się metody skróconej i nie będziemy musieli uczyć się 58 algorytmów: zredukujemy je do 9, dzieląc OLL na dwa kroki — żółty krzyż i orientację rogów.

Żółty krzyż

Żeby zrobić żółty krzyż, nauczymy się nowego algorytmu, żeby spróbować przyspieszyć ten krok. Znając ten algorytm i ten, którego już używaliśmy w metodzie dla początkujących, będziemy mogli przejść bezpośrednio z pozycji w kształcie L i pozycji w kształcie I do krzyża. Jeśli zostanie nam kropka, będziemy musieli połączyć oba algorytmy.

Pamiętaj, że nie używamy żółtej ściany jako przedniej; obrazek jest pokazany w ten sposób, żeby dobrze widzieć układ górnej ściany.

Orientacja rogów

Żeby zorientować rogi i uzyskać całą żółtą ścianę, jest 7 różnych przypadków, każdy ze swoim algorytmem, żeby to osiągnąć.

Tak samo jak przy robieniu krzyża, żółta ściana musi zostać na górze.

PLL skrócone: Permutacja ostatniej warstwy

PLL polega na zamianie miejscami elementów ostatniej warstwy bez zmiany ich orientacji. Pełne PLL składa się z 21 różnych algorytmów; ponieważ uczymy się skróconej metody CFOP, podzielimy PLL na dwa kroki, żeby nauczyć się 6 algorytmów zamiast 21. Dwa kroki to permutacja rogów i permutacja krawędzi.

Permutacja rogów

Możemy napotkać 2 różne przypadki, i każdy ma swój algorytm do rozwiązania.

Obracając górną warstwę kostki, zawsze uda nam się ustawić dwa rogi na swoich miejscach; gdy są już ustawione, musimy sprawdzić, czy te dwa dobrze ustawione rogi są obok siebie, czy przeciwległe.

Rogi obok siebie: jeśli są obok siebie, zorientuj kostkę tak, żeby te dwa elementy znalazły się z tyłu, a żółta ściana była skierowana do góry. Teraz możemy zastosować algorytm nr 1, żeby wszystkie rogi były dobrze ustawione i zorientowane.

Rogi przeciwległe: zorientujmy kostkę tak, żeby żółta ściana była skierowana do góry, a jeden z dobrze ustawionych rogów znalazł się w prawym górnym rogu przedniej ściany. Teraz możemy zastosować algorytm nr 2, żeby ułożyć rogi.

Permutacja krawędzi

W permutacji krawędzi możemy napotkać 4 różne przypadki; musimy użyć jednego z 4 poniższych algorytmów, w zależności od napotkanego przypadku, i kostka będzie ułożona.